Komt er al dan niet een kerstboom? Het geeft hier in huis elk jaar opnieuw aanleiding tot discussie. ‘Verspilling,’ vindt papa. ‘Zonder boom geen echte kerst,’ zeuren de kleintjes (na enkele weken ballen knippen en bomen verven en plakken zit die idee er goed in). De puber is als naar gewoonte onverschillig: ‘dat maakt niet uit’. En Fie en ikzelf diplomatisch: ‘een boom hoeft niet, groen in huis wel, voor de geur en voor de gezelligheid’.
Als naar gewoonte winnen wij het pleit. Een zak vol geurig coniferengroen, een avondje frutselen en knutselen en iedereen is tevreden.
In Groot-Brittannië alleen al zouden jaarlijks ruim zeven miljoen kerstbomen geconsumeerd worden. In heel Europa gaat het om miljoenen bomen. De meeste van die bomen worden speciaal voor de kerstperiode gekweekt. ‘De gigantische verspilling,’ waar mijn wederhelft op doelt. Hij heeft gelijk.
Wat dat andere argument betreft – ‘een kerstboom is voor gelovigen’ – slaat hij de bal mis. Het opzetten van een versierde kerstboom is een vrij jong fenomeen (meer via deze link en deze). Maar de traditie gaat terug op een oud, heidens gebruik: in de periode rond de winterzonnewende, de joelperiode, versierden de Germanen hun huizen met takken van groenblijvende planten en lichtjes. Daarmee symboliseerden ze het eeuwige leven en de terugkeer van het licht, het geloof in de vernieuwende krachten van de natuur.
