Volgens Het Laatste Nieuws van afgelopen maandag worden dit de nieuwe delicatessen: aardperen vers van het veld. Toen ik gisteren een bed klaar legde om er tuinbonen te zaaien merkte ik dat er nog heel wat in de grond waren blijven zitten. Een slakom vol ongeveer. Dat zou een mooi bosje Helianthus tuberosus geworden zijn maar ik heb voor de toekomst een andere plek voor ze in petto want ze worden manshoog en best wel fors.
Als je nog nooit aardperen proefde moet je dat absoluut een doen. De smaak doet denken aan die van artisjok (de Britten noemen hem Jerusalem artichoc) en ook wel aan die van kliswortel (Arctium lappa). Je schrobt en kookt ze (niet te lang want dan krijg je een met puree gevulde harde schil) en daarna laat je ze wat afkoelen en maak je ze aan met een mosterdvinaigrette en wat peterselie bijvoorbeeld of je serveert ze gewoon warm met wat peper en zout. In dunne schijfjes snijden en bakken kan ook. (een paar lekkere aardpeerrecepten vind je op de site van groentenkweker De Wassende Maan)
Oorspronkelijk komt deze plant uit de familie van de Asteraceae uit Noord-Amerika. Aan het begin van de zeventiende eeuw zou de aardpeer via Canada in Nederland verzeild zijn geraakt. In ons klimaat zet de plant geen zaad, maar je kan hem heel gemakkelijk vermeerderen via de knollen. Stop daarvoor een knol of een deel van een knol met een paar goede ogen 10-12 cm diep in de grond. Zware grond is geen bezwaar net zomin als wat schaduw, al hebben de planten liever zon. Geef de stevige planten wel voldoende ruimte (30 x 60 cm wordt courant aangeraden.) De oogst valt van eind oktober tot begin maart, het moment waarop je de laatste knollen eventueel elders plant (maar eigenlijk kan ook dat gedurende de hele oogstperiode).
Aardpeer is niet alleen lekker maar ook gezond. Naast vitamines (biotin of Vit B8) en mineralen (ijzer, calcium en natrium) is aardpeer rijk aan inuline. Dat is een een polysacharide: een keten van enkele honderden fructosemoleculen met aan het eind een glucosemolecule. Voor diabeten is het een interessante suikervervanger. Bij de afbraak van inuline in de dikke darm komen ook nog eens afbraakproducten vrij die de darmwerking (ook van niet-diabeten) gunstig beïnvloeden. Ook artisjok, kliswortel, paardenbloem en cichorei bevatten veel inuline.
2 Reacties
januari 9, 2008 at 11:54 am
sorry dat ik het zeg, maar smakelijk zien ze er niet uit :-)
(ja ik ben een zaag)
januari 9, 2008 at 12:23 pm
Dat was ook Antons commentaar: ‘Allez Eline, proeven! ‘t Ziet er niet uit maar ‘t is wel lekker.’