Is dat nu nodig zo een roze-bril-blogweek, dacht ik toen Menck zijn roze week lanceerde. Probeer ik niet altijd de goeie kant van de dingen te zien? En heeft het wel zin positief te blijven als alles vierkant draait? Je kop met roze bril erop in het zand steken, dat is nu toch ook niet meteen mijn idee van omgaan met de lelijke kanten van het leven.
En toch. Het hangt er maar van af wat voor ‘positief’ je in gedachten hebt. Voor mij horen positief en strijdvaardig zijn samen. Aanpakken in plaats van bij de pakken te blijven zitten, dat is de spirit. Voeg daaraan toe: genieten van wat er op je af komt, van de mooie dingen die je zomaar in de schoot geworpen krijgt. Dat is in een notendop de positieve kijk die ondergetekende voor ogen heeft.
Neem nu het verontrustend hoge energiegebruik van de Westerse mens. Als we moeten wachten tot politici of autobouwers het licht zien, kan het nog lang duren. Redenen genoeg om pessimistisch te zijn. Maar toen we vorig jaar met ons gezin de energietips van Kyotocode nauwgezet opvolgden, hebben we zelf kunnen vaststellen hoeveel verschil een paar kleine acties kunnen maken. Om onze energiewinst van toen fors te doen stijgen, maak ik een eerste belofte: voortaan vind je op dit blog wekelijks een makkelijk uit te voeren energietip waarmee je je eigen energiegebruik (soms fors) kunt terugdringen. Onder het motto: vele druppels koelen de hete plaat.
Ook wat het tweede aspect van positief zijn betreft maak ik een belofte: wie hier komt lezen zal op tijd en stond met zijn neus op de mooie dingen om hem heen gedrukt worden. Verwondering zal uw deel zijn (en hopelijk wordt het dan ook voor jou een gewoonte: schoonheid rapen als die voor je neus ligt).
3 Reacties
januari 24, 2008 at 1:30 pm
Ik ben benieuwd! Zeker naar de energietips – want dat we met zijn allen ‘iets’ moeten ondernemen is wel duidelijk ondertussen.
Maar je tweede belofte maakt me helemáál ‘curieus’… want draai en keer het zoals je wilt; een mens leeft niet alleen van ‘brood’ of van de ‘liefde’ maar ook van ’schoonheid’… :)
januari 24, 2008 at 6:17 pm
Er staat ons land alvast een zware opdracht te wachten: het aandeel hernieuwbare energie dient tegen 2020 te stijgen tot 13 procent (i.p.v. de 2,2 procent nu). Dat was deze morgen in De Standaard voorpaginanieuws. Wat mij betreft een zeer positieve tijding, al is het verrekte jammer dat de haalbaarheid alweer verschrikkelijk in twijfel wordt getrokken. Of anders gezegd: de wil om eraan tegemoet te komen, ontbreekt nog altijd teveel.
januari 24, 2008 at 8:34 pm
Mooi gezegd, en daarom vind ik Menck’s oproep ook erg geslaagd: mensen praten over iets zinnigs.
Da’s fijn.