Wie had dat vanochtend durven denken zo een prachtige dag? Ik niet in elk geval. ‘k Had me al opgemaakt voor een dagje administratie inhalen toen de zon onverwacht stralend uit de hoek kwam. En alsof dat nog niet genoeg was bleven de twee jongste spruiten onverwacht bij vriendjes spelen zodat ik mij enkele uren op de moestuin kon storten. De laatste prei geoogst, de eerste tulpen uit de pluktuin, bedekking van groentebedden gehaald en ze grof losgemaakt, jonge sla uitgeplant, de preiresten als mulch tussen de bedden gespreid… Eindelijk zijn we weer vertrokken. Straks vul ik met plezier dat formulier (x10) en daarna stuur ik samen met Niels het teeltplan bij want – alweer een onverwachte wending – dit jaar wil mijn wederhelft zich ook op de moestuin storten…
En nu allemaal: ‘mor de lochting mokt toch vele goe…’
