on grass

Spring naar reacties

‘Shocked me too the things we used to do on grass…‘ Ik kan het niet helpen, bij het inladen van de foto’s kwam dit melodietje van XTC in me op en het is al die tijd in mijn hoofd blijven hangen. Waarschijnlijk fluit ik het morgen nog tijdens ophangen van de was want zodra ik een madeliefje tussen mijn tenen zie, moet ik er alweer aan denken.

Maar we wijken af. Een week of twee geleden had Bart het over zijn grasmasjien en hoe hij dat niet al te veel gebruikt. Mijn reactie op dat bericht bracht Johan op ideeën en daarom wil ik die hier nog eens overdoen, met beeld dit keer.

Ook hier hebben we kort gras en lang gras. Op onze tuin van 23,5 are houden we ongeveer 1,5 are kort. Niet dat het een biljartlaken is, maar in het hoogseizoen komt de grasmaaier toch een keer per week van stal. Er is kort (het stuk gras om op te spelen bij het huis en de wegjes/wekelijks maaien) en minder kort (de cirkel onder de kriekelaar en de wegjes door het ‘bos’/ om de twee-drie weken maaien). Naast madeliefje, paardenbloemen en klaver, duikt er ook steeds vaker ereprijs op in dat gras. En in het voorjaar bloeien de krokussen tussen het groen bij ons huis. 

Van links: wegjes door het bosje; de cirkel rond de kriekelaar van de ene en van de andere kant.

Het lang gras een bloemenweide noemen is een al te romantische voorstelling van de feiten Al bloeit er wel heel wat in onze wilde wei: pinksterbloem, paardenbloem, smeerwortel, berenklauw, fluitenkruid, boterbloem, wikkesoorten, bosandoorn (allemaal vanzelf), ooievaarsbekken en paarse morgenster (geplant). Waar het hooiland overgaat in bosrand zijn er nog vingerhoedskruid, varens…

Als maairegime hielden we jarenlang 15 juni/15 september aan. Maar tegen de tijd dat er moest gemaaid worden in juni stond het gras de eerste jaren boven ons hoofd! Straks zouden onze kinderen nog verloren lopen in de rimboe! Dat zal wel beteren, dachten we eerst, maar dat was buiten onze vruchtbare grond gerekend. Op de foto hieronder zijn we al een jaar of acht aan het maaien en zoals je ziet groeit het gras nog steeds behoorlijk snel.

Intussen zijn we al een paar jaar (drie geloof ik) overgeschakeld op drie keer maaien (en afvoeren!): een keer half tot eind april (de pinksterbloemen moeten duidelijk te zien zijn, zodat ik ze kan sparen, net als de toefen beemdooievaarsbek en het fluitenkruid, een keer half juni en een keer ergens in de eerste weken van het schooljaar. De totale oppervlakte aan hooiland is sinds vorig jaar ook ferm ingeperkt omdat de ‘nieuwe’ kruidentuin middenin de grote wei ligt. Rondom kwam een hegje van rozen en bessen; tussen de rozen en het kort-gras-pad bleef een soortement berm van twee meter breed overeind. Ook omdat ik daar de netels en berenklauwen een beetje rigoureuzer in het oog kan houden beginnen we stilaan resultaat te zien : meer variatie in de grassoorten, meer bloemen, minder werk ook. De eerste jaren moesten onze kippen na het maaien (met de zeis!) twee gigantische hooioppers achterover stouwen. Dat van die hooibergen was wel goed voor de Vlaamse-boerenfilmromantiek maar dat we nu meer tijd hebben om things te doen on grass heeft toch ook zijn voordelen. 

 

 

 

 

2 Reacties

Opgeslagen onder tuin, tuinieren