juni 18, 2008...7:26 pm

oudewijvenpraat

Spring naar reacties

Mijn eerste levende beest op een foto is een feit. Maar eerlijk, eigenlijk is dat donzige bolletje puur toevallig voor de lens gevlogen. Het bloeiende sint-janskruid wou ik hebben. Ik loop namelijk al een tijdje te piekeren over deze tegenspraak in verband met het gebruik van sint-jansolie.

In nagenoeg elk boek lees je dat je moet uitkijken met sint-janskruid en de zon. De olie (en in mindere mate ook het gebruik van het kruid tout court) maakt de huid fotosensitief: je verbrandt dus sneller.

Anderzijds beweren oude en wijze vrouwen dat sint-janskruid net beschermt tegen de zon. Tenminste: als je de olie regelmatig aanbrengt als de zon zwak schijnt (vanaf de vroege lente), niet wanneer de zon op kruissnelheid is. De sint-jansolie heeft dan een soort bruinen-zonder-zon effect: je huid reageert sneller op het zwakke licht, het bruin van je huid zou later op het jaar beschermen tegen zonnebrand.

Lieve Galle had het eerder getest, dus kon ik niet achterblijven. Op mijn anders zo plattekaaswitte benen had de olie in ieder geval een licht bruinend effect. Maar beschermt dat nu ook tegen zonnebrand (mijn benen zijn nooit eerder verbrand dus veel effect kan ik niet voelen)? Is er soms een dermatoloog in de zaal?

3 Reacties


Reageer