revolutie van eigen kweek

Spring naar reacties

Opkomende tuinbonen en de affiche voor Dig for Victory.

Nu zelfs een deel van het riante gazon voor het Witte Huis op de schop ging om plaats te maken voor een moestuin, kan niemand nog achterblijven. 2009 moet het jaar worden waarin iedereen tenminste één pot snijsla zaait of een rijtje aardappelen in de grond stopt en elk kind weer leert waar onze groenten vandaan komen.

Amerikaanse kinderen moeten dringend meer groenten eten, vind de Amerikaanse first lady. Op zichzelf al een goede reden om met een moestuin te beginnen, maar er is meer: in tijden van schaarste geeft een eigen eettuin zekerheid. Je bent niet (volledig) afhankelijk van anderen om aan voedsel te geraken. Dat had de Britse overheid in de Tweede Wereldoorlog goed begrepen met haar Dig for Victory-campagne: over het Kanaal gingen ze massaal aan de moestuin. Met een moestuin ben je beter gewapend tegen de economische crisis maar ook de ecologische crisis drijft ons richting eigen teelt: groenten en fruit zonder voedselkilometers, zonder verwarmde serres, zonder supermarkten, zonder reclame of verpakking… Best wel een revolutionair concept zo een moestuin.

In onze eigen moestuin hebben we ons vandaag aan een experiment gewaagd: een broeibed met paardenmest. Zo een broeibed zorgt gedurende een vrij lange periode voor bodemwarmte: ideaal voor zuiderse teelten als cavaillons (daar hebben wij alvast onze zinnen op gezet).

Hoe je zo een broeibed maakt? Eerst gaat de aarde uit de platte bak, zo’n 60 cm diep. Daarin komt een laag van 40 cm paardenmest. Maak die goed nat. Daarop komt 10 cm aarde en 10 cm teelaarde (fijn spul). Strooi er tot slot wat houtasse over. Bak dicht en afdekken. Na een paar weken moet de temperatuur van de bodem in de bak zakken tot 20-25 graden. Ideaal om te starten.

3 Reacties

Opgeslagen onder plant